UOKiK decyzją z 23.01.2026r. stwierdził, że PKO BP stosował niedozwolone klauzule umowne i nałożył na bank karę w wysokości niemal 80 milionów złotych. Zakwestionowane przez UOKiK postanowienia dotyczą zasad zmiany oprocentowania kredytu. UOKiK stwierdził, że zakwestionowane klauzule teoretycznie odnoszą się do obiektywnych kryteriów, jednak „ich mnogość, jak i nie bezpośrednie przełożenie wartości kryteriów na zmianę wysokości oprocentowania oraz możliwość ich wyboru przez Bank uniemożliwia weryfikację prawidłowości zmiany jak i powoduje ich niejednoznaczność”.

W jaki sposób ustala się wysokość oprocentowania zmiennego?

W obecnie oferowanych umowach kredytu, wysokość oprocentowania zazwyczaj jest powiązana ze stopą referencyjną NBP. Jeszcze niedawno bardzo popularne było powiązanie ze wskaźnikiem WIBOR. Ze względu na coraz częściej pojawiające się wątpliwości, banki odchodzą od jego stosowania.

W przypadku zmiennego oprocentowania kredytu konsumenckiego, na jego wysokość składa się marża banku oraz wysokość zastosowanego wskaźnika. W wielu umowach wysokość marży nie jest wskazana wprost. W takim przypadku bank podaje wysokość stopy oprocentowania oraz wysokość wskaźnika, według stanu na dzień zawarcia umowy. Marżę stanowi różnica pomiędzy stopą oprocentowania a wysokością zastosowanego wskaźnika.

Dlaczego zastosowana przez bank PKO BP klauzula umowna została uznana za nieuczciwą?

PKO BP zamiast powiązać wysokość oprocentowania z jednym, konkretnym wskaźnikiem, wymienił ich kilka: „którakolwiek z podstawowych stóp procentowych NBP ustalanych przez Radę Polityki Pieniężnej (…), WIBOR 1M, WIBOR 3M, WIBOR 6M, WIBOR 9M lub WIBOR 12M”.

Decyzja, który wskaźnik będzie miał wpływ na wysokość oprocentowania, zależała wyłącznie od banku. PKO BP miał w tym zakresie dowolność – mógł wybrać taki, jaki był w danym momencie dla niego najkorzystniejszy. W dodatku, ten dokonany przez bank wybór, nie był dla niego w żaden sposób wiążący na przyszłość. Jeżeli później okazałoby się, że zastosowanie innego wskaźnika byłoby dla banku korzystniejsze, to mógł zastosować ten korzystniejszy.

Zmiana oprocentowania mogła wynosić nawet 3-krotność wartości, o jaką faktycznie zmienił się wybrany przez bank wskaźnik. Decyzja mogła zostać podjęta przez PKO BP w ciągu 6-ciu miesięcy od dnia zaistnienia zmiany. W konsekwencji konsument nie był w stanie w żaden sposób przewidzieć, czy i w jaki sposób zmieni się oprocentowanie umowy kredytu, zaś powiązanie tej zmiany z obiektywnymi wskaźnikami, było wyłącznie pozorne. Jedynym ograniczeniem, jakie nałożył na siebie bank, było zachowanie „zasad dobrej praktyki bankowej oraz dobrych obyczajów”. Finalnie konsument mógł liczyć wyłącznie na dobrą wolę banku i jego deklarację, co do ogólnie przyjętych, jednak nieprecyzyjnych zasad.

Jaki wpływ na stosowanie SKD może mieć decyzja UOKiK?

SKD – czyli sankcję kredytu darmowego, można zastosować, gdy bank nie udzielił konsumentowi wszystkich informacji wymienionych w art. 45 ust. 1 ustawy o kredycie konsumenckim (dalej jako UKK). Nieprawdziwe, niepełne lub niejednoznaczne informacje powinno traktować się na równi z brakiem ich udzielenia. Podanie stopy oprocentowania kredytu oraz warunków jej zmiany jest jednym z takich obowiązków. Wynika on z art. 30 ust. 1 pkt 6 UKK. W przypadku zakwestionowanego przez UOKiK zapisu umownego, niewątpliwie można mówić o braku podania jednoznacznej informacji, na jakich zasadach będzie zmieniała się stopa oprocentowania. Konsument powinien mieć możliwość przewidzenia, jak będzie kształtować się oprocentowanie jego kredytu. Przepisy dają możliwość powiązania wysokości oprocentowania z obiektywnymi wskaźnikami, jednak umowa powinna w jednoznaczny sposób określać, w jakich okolicznościach będzie miał zastosowanie konkretny wskaźnik. W przypadku klauzul umownych zakwestionowanych przez UOKiK, brak było wskazania zasad wyboru konkretnego wskaźnika. Bank miał w tym zakresie całkowitą swobodę, zaś konsument ani nie miał na to żadnego wpływu, ani nie miał możliwości przewidzieć, który ze wskaźników bank wybierze.

W konsekwencji, ten zapis umowny powinien zostać uznany za niespełniający wymogu udzielenia konsumentowi informacji o zasadach, zgodnie z którymi ulega zmianie stopa oprocentowania. Jeżeli taka informacja nie została udzielona, to zachodzą podstawy do zastosowania SKD.

Jakie jest stanowisko PKO BP w sprawie nałożonej kary?

Zgodnie z komentarzem przesłanym przez PKO BP do Polskiej Agencji Prasowej, bank analizuje wydaną decyzję pod kątem zasadności jej zaskarżenia. Zgodnie z informacją przekazaną przez bank, zakwestionowana klauzula pojawiła się w 23 tys. umów. Biorąc pod uwagę ilość wadliwych umów oraz wysokość kary nałożonej na PKO BP, zaskakującym wydaje się brak utworzenia przez bank jakichkolwiek rezerw na potrzeby postępowania, które zostało wszczęte już w 2024r. – co wynika wprost z informacji zawartej w raporcie grupy kapitałowej PKO Banku Polskiego za III kwartał 2025r.

Z raportu wynika również, że UOKiK prowadzi wobec banku osobne postępowanie dotyczące niejasnych kryteriów zmiany taryfy prowizji i opłat. Tak samo, jak w przypadku postępowania zakończonego decyzją z 23.01.2026r., bank nie utworzył rezerwy kapitałowej na potrzeby pokrycia kosztów, jakie mogą powstać w wyniku niekorzystnej decyzji. Można odnieść wrażenie, że PKO BP próbuje w ten sposób wykreować stanowisko, zgodnie z którym zakwestionowane przez UOKiK postanowienia umowne nie wpływają w istotny sposób na zachwianie równowagi kontraktowej pomiędzy bankiem a konsumentem. W taki sam sposób PKO BP prezentuje w raporcie roszczenia z tytułu sankcji kredytu darmowego. Zagadnienie SKD omawia lakonicznie, całkowicie pomijając kwestię licznych postępowań zawieszonych do czasu wydania wyroków przez TSUE.

Aktualny stan spraw SKD przeciwko PKO BP

Decyzja UOKiK z 23.01.2026r. potwierdza, że umowy PKO BP zawierały niejednoznaczne kryteria pozwalające na jednostronne decydowanie przez bank o wysokości oprocentowania kredytów konsumenckich. Analogiczne postępowanie UOKiK jest prowadzone w sprawie niejasnych kryteriów zmiany taryfy prowizji i opłat (zapisy bardzo zbliżone do tych, które wyrokiem TSUE w sprawie C-472/23 zostały uznane za nieprawidłowe). Aktualnie przed TSUE toczy się kilka postępowań, których wynik będzie miał istotny wpływ na orzecznictwo polskich sądów w sprawach SKD. Biorąc pod uwagę dotychczasowe orzecznictwo TSUE, można się spodziewać kolejnych rozstrzygnięć, które będą korzystne dla konsumentów.

FAQ – decyzja UOKiK w sprawie PKO BP i SKD

Autor: radca prawny Mateusz Lato

Jeżeli zastanawiasz się, ile czasu wstecz możliwa jest sankcja kredytu darmowego, odpowiedź zależy od jednego kluczowego czynnika. Decydujące znaczenie ma to, czy umowa kredytu konsumenckiego jest nadal wykonywana, czy została już całkowicie spłacona. Sankcja kredytu darmowego nie podlega klasycznemu przedawnieniu, które znasz z innych roszczeń. Zamiast tego obowiązują szczególne reguły czasowe wynikające wprost z ustawy o kredycie konsumenckim. W praktyce najważniejsze jest pojęcie „wykonania umowy” oraz moment, od którego zaczyna biec roczny termin na skorzystanie z sankcji.

Sankcja kredytu darmowego w trakcie spłaty kredytu konsumenckiego

Jeżeli nadal spłacasz kredyt konsumencki, możesz skorzystać z sankcji kredytu darmowego bez ograniczenia czasowego. Oznacza to, że w czasie trwania umowy masz prawo powołać się na sankcję w dowolnym momencie, niezależnie od tego, kiedy umowa została zawarta. Nawet jeżeli kredyt został udzielony wiele lat temu, sankcja kredytu darmowego pozostaje dostępna, o ile zobowiązanie nadal istnieje i nie doszło do jego całkowitej spłaty.

W tym zakresie data zawarcia umowy nie ma decydującego znaczenia. Liczy się wyłącznie to, że umowa jest nadal wykonywana oraz że w jej treści występują uchybienia wymagane przez ustawę. Dopóki spłacasz raty, sankcja kredytu darmowego może zostać zastosowana.

Sankcja kredytu darmowego po całkowitej spłacie kredytu

Sankcja kredytu darmowego jest możliwa także po spłacie kredytu konsumenckiego, ale wyłącznie w ściśle określonym terminie. Po całkowitym wykonaniu umowy konsument zachowuje prawo do skorzystania z sankcji kredytu darmowego przez jeden rok. Termin ten liczony jest od dnia wykonania umowy i ma charakter zawity. Oznacza to, że po jego upływie uprawnienie wygasa definitywnie i nie może zostać przywrócone.

Warto zwrócić uwagę, że w tym zakresie sankcja kredytu darmowego różni się zasadniczo od klasycznych roszczeń pieniężnych. Nie stosuje się do niej ogólnych przepisów o przedawnieniu. Zastosowanie ma wyłącznie szczególna regulacja wynikająca bezpośrednio z ustawy o kredycie konsumenckim.

Co oznacza „wykonanie umowy” przy sankcji kredytu darmowego?

Choć ustawa o kredycie konsumenckim nie zawiera definicji pojęcia „wykonanie umowy”, w orzecznictwie sądów powszechnych ukształtowało się w tym zakresie dominujące stanowisko. Przyjmuje się, że wykonanie umowy następuje w dniu całkowitej spłaty zobowiązania, czyli w momencie zapłaty ostatniej raty kredytu.

Od tego dnia zaczyna biec roczny termin, w którym konsument może jeszcze złożyć oświadczenie o skorzystaniu z sankcji kredytu darmowego. Sama spłata kredytu nie zamyka więc automatycznie drogi do sankcji. Uprawnienie wygasa dopiero po upływie roku liczonego od dnia spłaty ostatniej raty. Po przekroczeniu tego terminu sankcja kredytu darmowego nie może zostać zastosowana, nawet jeśli umowa zawierała istotne uchybienia ustawowe.

Takie rozumienie pojęcia „wykonania umowy” jest spójne z ochronnym charakterem sankcji kredytu darmowego i zapewnia konsumentowi realną możliwość skorzystania z przysługujących mu praw.

Czy sankcja kredytu darmowego przysługuje kilka lat po spłacie?

Jeżeli od dnia spłaty ostatniej raty minął więcej niż jeden rok, prawo do skorzystania z sankcji kredytu darmowego wygasa. W tej sytuacji nie ma znaczenia ani skala naruszeń po stronie kredytodawcy, ani moment, w którym dowiedziałeś się o istnieniu sankcji. Po upływie rocznego terminu sankcja kredytu darmowego nie może zostać zastosowana, także w postępowaniu sądowym.

Sankcja kredytu darmowego – zakres czasowy w praktyce

Zakres czasowy, w jakim możesz skorzystać z sankcji kredytu darmowego, zależy wyłącznie od statusu umowy. Jeżeli kredyt jest nadal spłacany, sankcja kredytu darmowego może zostać zastosowana niezależnie od daty zawarcia umowy. Jeżeli natomiast kredyt został już spłacony, sankcja przysługuje wyłącznie przez jeden rok od dnia zapłaty ostatniej raty, zgodnie z przeważającym stanowiskiem orzecznictwa.

Z tego powodu w praktyce szczególnie istotna jest szybka analiza umowy po zakończeniu spłaty kredytu. Po upływie roku od wykonania umowy uprawnienie do skorzystania z sankcji kredytu darmowego wygasa bezpowrotnie.

FAQ – sankcja kredytu darmowego

Autor: aplikantka radcowska Ewelina Kalinowska, Redakcja: Oliwia Jędra

W 2026 roku prowizja z kredytu konsumenckiego może zostać odzyskana przede wszystkim w ramach zastosowania sankcji kredytu darmowego, jeżeli umowa kredytowa narusza przepisy ustawy o kredycie konsumenckim. W tym modelu rozliczenia prowizja z kredytu konsumenckiego nie podlega częściowemu zwrotowi ani proporcjonalnemu rozliczeniu, lecz co do zasady staje się świadczeniem nienależnym w całości. Kluczowe znaczenie ma ocena zgodności umowy z art. 45 ustawy o kredycie konsumenckim oraz zachowanie terminu na złożenie oświadczenia o skorzystaniu z sankcji.

Czy prowizja z kredytu konsumenckiego jest objęta sankcją kredytu darmowego?

Sankcja kredytu darmowego prowadzi do rozliczenia kredytu konsumenckiego wyłącznie w zakresie udostępnionego kapitału. Oznacza to, że wszystkie koszty obciążające konsumenta, w tym prowizja z kredytu konsumenckiego, opłaty przygotowawcze oraz inne koszty okołokredytowe, przestają być należne.

Z punktu widzenia konstrukcji prawnej nie ma znaczenia, czy prowizja z kredytu konsumenckiego została pobrana jednorazowo przy zawarciu umowy, czy też była rozłożona w czasie i uwzględniona w harmonogramie spłat. Jeżeli umowa podlega sankcji kredytu darmowego, prowizja z kredytu konsumenckiego traci podstawę prawną i powinna zostać zwrócona konsumentowi jako świadczenie nienależne.

Dlaczego sankcja kredytu darmowego obejmuje prowizję z kredytu konsumenckiego w całości?

Sankcja kredytu darmowego eliminuje cały koszt kredytu konsumenckiego, a nie jedynie jego część. W przeciwieństwie do mechanizmu wcześniejszej spłaty kredytu, sankcja nie opiera się na proporcji czasu trwania umowy ani na stopniu jej wykonania.

Istotą sankcji jest stwierdzenie, że kredytodawca naruszył ustawowe obowiązki informacyjne lub formalne, co prowadzi do utraty prawa do jakiegokolwiek wynagrodzenia poza zwrotem kapitału. W konsekwencji prowizja z kredytu konsumenckiego nie jest rozliczana częściowo ani czasowo, lecz staje się świadczeniem nienależnym w rozumieniu przepisów prawa cywilnego, niezależnie od tego, czy kredyt był spłacany przez krótki okres, czy do końca trwania umowy.

Jakie naruszenia umowy najczęściej prowadzą do zwrotu prowizji z kredytu konsumenckiego?

Najczęściej są to naruszenia dotyczące kosztów kredytu oraz zakresu informacji przekazywanych konsumentowi na etapie zawierania umowy. W praktyce orzeczniczej oraz w analizach treści umów kredytowych regularnie identyfikowane są sytuacje, w których RRSO została wyliczona w sposób nieprawidłowy, całkowity koszt kredytu został określony błędnie albo w sposób niepełny, a informacje dotyczące prawa odstąpienia od umowy nie zostały przedstawione jasno i precyzyjnie.

Częstym problemem są również niejednoznaczne postanowienia odnoszące się do prowizji z kredytu konsumenckiego oraz kosztów dodatkowych. Ponieważ to kredytodawca przygotowuje wzorzec umowy i działa jako profesjonalista, konsekwencje tych uchybień obciążają wyłącznie jego, a nie konsumenta.

Czy prowizja z kredytu konsumenckiego może być odzyskana po całkowitej spłacie kredytu?

Prowizja z kredytu konsumenckiego może zostać zakwestionowana również po całkowitej spłacie zobowiązania, pod warunkiem dochowania ustawowego terminu. Sankcja kredytu darmowego może zostać zastosowana nie tylko w trakcie wykonywania umowy, lecz także po jej zakończeniu.

Warunkiem jest złożenie oświadczenia o skorzystaniu z sankcji w terminie jednego roku od dnia wykonania umowy. W dominującym poglądzie orzecznictwa za moment wykonania umowy uznaje się dzień spłaty ostatniej raty kredytu. Jeżeli konsument dochowa tego terminu, prowizja z kredytu konsumenckiego pobrana w przeszłości może zostać dochodzona jako świadczenie nienależne.

Czy bank ma obowiązek samodzielnie zwrócić prowizję z kredytu konsumenckiego?

Ustawa o kredycie konsumenckim nie przewiduje automatycznego mechanizmu zwrotu prowizji z kredytu konsumenckiego po zastosowaniu sankcji kredytu darmowego. W praktyce instytucje finansowe rzadko uznają skutki sankcji na etapie przedsądowym i zazwyczaj kwestionują istnienie naruszeń albo ich znaczenie prawne.

Ostateczne rozliczenie prowizji z kredytu konsumenckiego następuje więc najczęściej w postępowaniu sądowym, w którym sąd ocenia zgodność umowy z przepisami ustawy oraz skutki zastosowania sankcji. Brak dobrowolnego zwrotu nie wpływa jednak na samą zasadność roszczenia, ponieważ sankcja kredytu darmowego wynika bezpośrednio z ustawy, a nie z uznania kredytodawcy.

Podsumowanie – prowizja z kredytu konsumenckiego a sankcja kredytu darmowego

W 2026 roku odzyskanie prowizji z kredytu konsumenckiego jest przede wszystkim konsekwencją zastosowania sankcji kredytu darmowego. Jeżeli umowa kredytu konsumenckiego narusza ustawę, prowizja z kredytu konsumenckiego traci podstawę prawną i podlega zwrotowi w całości.

Decydujące znaczenie ma szczegółowa analiza treści umowy, identyfikacja uchybień oraz dochowanie rocznego terminu na złożenie oświadczenia o skorzystaniu z sankcji.

FAQ – sankcja kredytu darmowego

Autor: aplikantka radcowska Ewelina Kalinowska, Redakcja: Oliwia Jędra

Sankcja kredytu darmowego w 2026 roku pozostaje jednym z kluczowych instrumentów ochrony konsumenta na rynku kredytów gotówkowych. Jeżeli posiadasz lub posiadałeś kredyt gotówkowy, warto wiedzieć, że sankcja kredytu darmowego może mieć realne znaczenie dla Twoich rozliczeń z bankiem. Dotyczy to również umów zawartych z Alior Bankiem.

Sankcja kredytu darmowego ma zastosowanie wtedy, gdy umowa kredytu konsumenckiego zawiera błędy lub braki naruszające obowiązki informacyjne kredytodawcy. W takiej sytuacji konsument może doprowadzić do rozliczenia kredytu na szczególnych zasadach. Spłacie podlega wyłącznie kapitał, bez odsetek oraz kosztów pozaodsetkowych. W praktyce sankcja kredytu darmowego może oznaczać możliwość odzyskania części zapłaconych już kwot.

Jeżeli zastanawiasz się, czy sankcja kredytu darmowego może dotyczyć także Twojej umowy, 2026 rok jest dobrym momentem, aby to sprawdzić.

Na czym polega sankcja kredytu darmowego i dlaczego mówi się o kredycie darmowym

Sankcja kredytu darmowego jest instytucją prawa konsumenckiego uregulowaną w ustawie o kredycie konsumenckim. Jej celem jest zdyscyplinowanie kredytodawców do rzetelnego, jasnego i pełnego informowania konsumentów o warunkach kredytu. Chodzi przede wszystkim o koszty, zasady spłaty oraz konsekwencje wynikające z umowy.

Jeżeli bank nie wywiąże się z tych obowiązków, sankcja kredytu darmowego pozwala konsumentowi rozliczyć kredyt tak, jakby był on pozbawiony kosztów. Określenie „kredyt darmowy” nie oznacza jednak unieważnienia umowy. Umowa nadal obowiązuje, a Ty nadal masz obowiązek zwrotu pożyczonego kapitału.

Sankcja kredytu darmowego polega na tym, że nie powinieneś ponosić kosztów innych niż sam kapitał. Dotyczy to między innymi odsetek, prowizji, opłat przygotowawczych oraz innych kosztów pozaodsetkowych. To właśnie ten mechanizm sprawia, że sankcja kredytu darmowego jest tak istotnym narzędziem ochrony konsumenta.

Kredyt gotówkowy w Alior Banku a sankcja kredytu darmowego w 2026 roku

Sankcja kredytu darmowego dotyczy kredytów konsumenckich, czyli takich, które zostały zawarte przez osobę fizyczną na cele niezwiązane bezpośrednio z działalnością gospodarczą lub zawodową. Kredyt gotówkowy udzielony osobie prywatnej na cele prywatne co do zasady spełnia te kryteria.

Drugim kluczowym elementem jest termin. Sankcja kredytu darmowego może zostać uruchomiona poprzez złożenie oświadczenia w trakcie trwania umowy, czyli wtedy, gdy kredyt jest nadal spłacany. Możliwe jest także złożenie oświadczenia po spłacie kredytu, jednak zgodnie z przeważającym orzecznictwem tylko w ciągu roku od dnia całkowitej spłaty.

W praktyce w 2026 roku oznacza to, że jeżeli nadal spłacasz kredyt gotówkowy w Alior Banku, możesz w każdym momencie badać umowę pod kątem sankcji kredytu darmowego. Jeżeli kredyt został już spłacony, kluczowe znaczenie ma ustalenie dokładnej daty jego całkowitej spłaty. Upływ rocznego terminu może bowiem wykluczyć możliwość skorzystania z sankcji, nawet jeśli umowa zawiera błędy.

Jak sprawdzić kredyt gotówkowy Alior Bank pod kątem sankcji kredytu darmowego

Jeżeli chcesz podejść do tematu sankcji kredytu darmowego rzetelnie, warto potraktować to jak audyt dokumentów. Częstym błędem jest analiza wyłącznie samej umowy, bez sięgania do pozostałych dokumentów związanych z kredytem.

Na początku powinieneś zgromadzić komplet dokumentacji. Do oceny, czy sankcja kredytu darmowego może mieć zastosowanie, potrzebna jest umowa kredytu wraz z załącznikami, regulamin oraz tabela opłat i prowizji obowiązujące w dniu podpisania umowy.

Kolejnym krokiem jest ustalenie statusu kredytu i terminów. Sprawdź, czy kredyt miał charakter konsumencki i czy był przeznaczony na cele prywatne. Ustal również, czy umowa jest nadal spłacana. Jeżeli kredyt został spłacony, dokładna data całkowitej spłaty ma zasadnicze znaczenie dla oceny, czy sankcja kredytu darmowego może zostać jeszcze zastosowana.

Następnie konieczna jest analiza, czy w umowie występują naruszenia obowiązków informacyjnych kredytodawcy. Sankcja kredytu darmowego jest bowiem konsekwencją konkretnych uchybień przewidzianych w ustawie.

Jakie naruszenia w umowie mogą uruchomić sankcję kredytu darmowego

Ocena, czy sankcja kredytu darmowego ma zastosowanie, koncentruje się na kilku kluczowych obszarach. Jednym z nich jest prawidłowość RRSO. Analizuje się, czy wskaźnik ten został obliczony zgodnie z ustawową metodologią oraz czy uwzględnia wszystkie koszty ponoszone przez konsumenta w związku z umową.

Istotne znaczenie ma także całkowity koszt kredytu oraz całkowita kwota do zapłaty. Sprawdza się, czy obejmują one wszystkie elementy kosztowe, takie jak prowizje, opłaty czy koszty usług dodatkowych, oraz czy zostały przedstawione w sposób jednoznaczny i zrozumiały.

Sankcja kredytu darmowego może mieć również związek z brakiem elementów obligatoryjnych umowy. Weryfikuje się, czy umowa zawiera wszystkie informacje wymagane ustawą, w tym dotyczące harmonogramu spłaty, zasad wcześniejszej spłaty, skutków opóźnień oraz kosztów związanych z niewykonaniem zobowiązania.

Kolejnym obszarem jest przejrzystość opłat oraz warunków ich zmiany. Ocenia się, czy opłaty dodatkowe zostały opisane w sposób pozwalający na ich weryfikację oraz czy przesłanki ewentualnych zmian kosztów nie pozostawiają bankowi nadmiernej swobody interpretacyjnej.

Jak złożyć oświadczenie o sankcji kredytu darmowego

Jeżeli analiza umowy wskazuje na naruszenia, które mogą uzasadniać sankcję kredytu darmowego, kolejnym krokiem jest złożenie oświadczenia do kredytodawcy. Ustawa nie przewiduje specjalnego formularza, jednak treść oświadczenia powinna być przygotowana w sposób staranny i precyzyjny.

Oświadczenie powinno zawierać dane konsumenta i kredytodawcy, pełne oznaczenie umowy, w tym jej numer i datę zawarcia, a także jednoznaczne stwierdzenie, że korzystasz z instytucji, jaką jest sankcja kredytu darmowego. Niezbędne jest również wskazanie podstawy prawnej oraz krótkie opisanie naruszeń, które uzasadniają zastosowanie sankcji. Całość powinna kończyć się żądaniem rozliczenia kredytu zgodnie z sankcją.

Bardzo istotna jest forma doręczenia oświadczenia. Z punktu widzenia bezpieczeństwa procesowego liczy się możliwość wykazania daty jego złożenia. Najczęściej stosuje się wysyłkę listem poleconym z potwierdzeniem odbioru albo złożenie pisma w oddziale banku z uzyskaniem potwierdzenia wpływu na kopii. W ewentualnym sporze to właśnie data doręczenia może mieć decydujące znaczenie.

Odmowa nie oznacza jednak, że sankcja „nie działa”. SKD wynika z ustawy, a spór o jej zastosowanie przechodzi na grunt sądowy.

Co dzieje się po złożeniu oświadczenia o sankcji kredytu darmowego

Modelowo po złożeniu oświadczenia bank powinien przeliczyć zobowiązanie. Oznacza to wyodrębnienie kapitału, identyfikację ewentualnych nadpłat oraz dokonanie odpowiedniego rozliczenia. W praktyce jednak sankcja kredytu darmowego często spotyka się z odmową uznania ze strony banku lub z odpowiedziami kwestionującymi wskazane naruszenia.

Jeżeli kredytodawca nie uzna sankcji kredytu darmowego, konsument może podjąć dalsze kroki. Obejmuje to złożenie reklamacji wraz z uzupełnioną argumentacją, wezwanie banku do rozliczenia i zwrotu nadpłat, a w razie potrzeby skierowanie sprawy na drogę postępowania sądowego.

FAQ – sankcja kredytu darmowego

Autor: aplikantka radcowska Ewelina Kalinowska, Redakcja: Oliwia Jędra