Sąd Najwyższy wzmacnia pozycję konsumentów. Wyrok II CSKP 89/26 a sankcja kredytu darmowego

Sąd Najwyższy wzmacnia pozycję konsumentów. Wyrok II CSKP 89/26 a sankcja kredytu darmowego

Wyrok Sądu Najwyższego z 8 lipca 2026 r., sygn. II CSKP 89/26, może mieć istotne znaczenie dla sporów dotyczących sankcji kredytu darmowego (SKD). Sąd Najwyższy odniósł się w nim do problemów, które od dłuższego czasu wywołują rozbieżności w orzecznictwie. Chodzi przede wszystkim o kredytowanie prowizji i naliczanie od niej odsetek, sposób określenia całkowitej kwoty kredytu, treści harmonogramu spłat oraz zasad zmiany opłat i prowizji.

Orzeczenie jest szczególnie ważne w kontekście wyroku Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej z 23 kwietnia 2026 r. w sprawie C-744/24. Sąd Najwyższy wprost odwołał się do tego rozstrzygnięcia oraz wcześniejszego orzecznictwa TSUE. W konsekwencji sformułował bardzo istotne wnioski dotyczące sposobu rozliczania kosztów kredytu konsumenckiego.

Z perspektywy konsumentów jednym z najważniejszych  wniosków jest podkreślenie przez Sąd Najwyższy, że: koszt kredytu nie staje się kapitałem tylko dlatego, że bank go „skredytował”. Ma to znaczenie zarówno dla wysokości należnych odsetek, jak i dla oceny, czy umowa może uzasadniać zastosowanie sankcji kredytu darmowego.

Czego dotyczył wyrok Sądu Najwyższego II CSKP 89/26?

Sprawa dotyczyła umowy kredytu konsolidacyjnego zawartej w 2017 r. Bank wskazał kwotę kredytu w wysokości 185 669,01 zł, podczas gdy całkowita kwota kredytu wynosiła 158 747 zł. Różnica wynikała z prowizji w wysokości aż 26 922,01 zł. Prowizję przelano na rachunek prowadzony dla kredytu, a następnie została ona pobrana przez bank. Co istotne, bank naliczał odsetki również od tej części zobowiązania. Jako całkowity koszt kredytu wskazano kwotę 129 371,47 zł, w tym 102 449,46 zł odsetek umownych oraz wspomnianą prowizję.

Konsumentka złożyła następnie oświadczenie o skorzystaniu z sankcji kredytu darmowego, a wierzytelność została objęta cesją. Sąd Rejonowy uwzględnił roszczenie, jednak Sąd Okręgowy zmienił ten wyrok i oddalił powództwo. Uznał m.in., że dopuszczalne było naliczanie odsetek od kredytowanych kosztów kredytu.

Sprawa trafiła do Sądu Najwyższego. Ten uchylił wyrok Sądu Okręgowego w Poznaniu i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania. Uzasadnienie tego rozstrzygnięcia zawiera kilka tez, które mogą mieć znaczenie dla wielu podobnych spraw.

Młotek sędziowski i złota waga sprawiedliwości na tle regałów z grubymi księgami prawniczymi; po lewej ręka prawnika pisząca piórem.

Czy jedno naruszenie umowy wystarczy do zastosowania sankcji kredytu darmowego?

Tak, jeżeli jest to jedno z naruszeń wskazanych w art. 45 ust. 1 ustawy o kredycie konsumenckim. Sąd Najwyższy wyraźnie podkreślił, że dla oceny skuteczności skorzystania z sankcji kredytu darmowego wystarczy wykazanie jednego naruszenia objętego tym przepisem. Nie trzeba więc wykazywać jednocześnie kilku nieprawidłowości w tej samej umowie. To istotne z praktycznego punktu widzenia. Umowa kredytu konsumenckiego może zawierać wiele informacji wymaganych przez ustawę. Nie oznacza to jednak, że konsument musi wykazać cały katalog uchybień po stronie banku, aby móc powołać się na SKD.

Sankcja kredytu darmowego pełni przy tym nie tylko funkcję ochronną, ale również prewencyjną. Jak wskazał Sąd Najwyższy, zagrożenie zastosowaniem sankcji ma mobilizować kredytodawcę do przestrzegania przepisów ustawy.

W praktyce oznacza to, że analizując umowę pod kątem SKD, należy osobno ocenić każdy z obowiązków informacyjnych banku. Jeden błąd objęty zakresem art. 45 ust. 1 u.k.k. może mieć zasadnicze znaczenie dla całej sprawy.

Czy bank może naliczać odsetki od kredytowanej prowizji?

To jeden z najważniejszych elementów wyroku II CSKP 89/26. Sąd Najwyższy odwołał się do orzecznictwa TSUE, w tym wyroków w sprawach C-377/14 Radlinger, C-686/19 Soho Group oraz przede wszystkim C-744/24.

Punktem wyjścia jest rozróżnienie dwóch pojęć: całkowitej kwoty kredytu oraz całkowitego kosztu kredytu. Pierwsze oznacza środki udostępnione konsumentowi. Drugie obejmuje natomiast koszty, które konsument musi ponieść w związku z umową, w tym odsetki, opłaty i prowizje. Sąd Najwyższy podkreślił, że są to pojęcia odrębne. Całkowita kwota kredytu nie może obejmować elementów należących do całkowitego kosztu kredytu. Ma to bezpośrednie przełożenie na odsetki.

Prowizja jest kosztem kredytu, a nie kapitałem faktycznie udostępnionym konsumentowi. Sam fakt jej skredytowania nie pozwala bankowi naliczać od niej kolejnego kosztu w postaci odsetek.

Sąd Najwyższy podsumował tę kwestię bardzo jednoznacznie: składniki kosztów kredytu nie mogą być naliczane od siebie. Jako przykład wskazał właśnie odsetki od prowizji. Praktykę naliczania odsetek od całkowitego kosztu kredytu lub jego elementów uznał za niezgodną z ustawą oraz dyrektywą 2008/48.

Czy przelanie prowizji na rachunek konsumenta zmienia sytuację?

Nie. To kolejny istotny element wyroku, zwłaszcza z punktu widzenia argumentacji pojawiającej się w sporach z bankami.

W analizowanej sprawie bank wskazywał, że kwota prowizji została najpierw przekazana na rachunek kredytobiorcy, a dopiero później pobrana. Taki sposób rozliczenia nie powoduje jednak, że prowizja przestaje być kosztem i zaczyna być traktowana jak środki rzeczywiście pozostawione konsumentowi do swobodnej dyspozycji.

Sąd Najwyższy, odwołując się do wyroku TSUE C-744/24, wskazał, że kwalifikacja określonej kwoty jako kosztu kredytu nie zależy od tego, czy została ona wcześniej wpłacona na rachunek bankowy kredytobiorcy. Techniczny sposób przepływu pieniędzy ma w tym zakresie charakter przypadkowy i nie może przesądzać o kwalifikacji prawnej danej kwoty.

Prawnik w ciemnym garniturze analizujący otwartą księgę i robiący notatki piórem; obok widoczna złota waga sprawiedliwości.

Czy harmonogram spłaty musi osobno wskazywać prowizję?

Sąd Najwyższy odniósł się również do art. 30 ust. 1 pkt 8 ustawy o kredycie konsumenckim. W badanej umowie harmonogram wskazywał wysokość rat oraz ich część kapitałową i odsetkową. Problem polegał na tym, że prowizja została w praktyce „ukryta” w części kapitałowej. Zdaniem Sądu Najwyższego obowiązek wynikający z art. 30 ust. 1 pkt 8 u.k.k. nie ma charakteru drugorzędnego. Ma chronić konsumenta i ograniczać nierównowagę informacyjną pomiędzy nim a profesjonalnym kredytodawcą.

SN wskazał, że harmonogram spłaty powinien zawierać nie tylko termin i wysokość raty oraz wyodrębnienie części kapitałowej i odsetkowej, ale także inne koszty kredytu, które konsument ma obowiązek ponieść, w tym prowizję.

Ma to również znaczenie przy wcześniejszej spłacie kredytu konsumenckiego i rozliczeniach związanych z art. 49 u.k.k. Konsument powinien bowiem wiedzieć, jaka część jego zobowiązania rzeczywiście stanowi kapitał, a jaka jest kosztem udzielenia finansowania.

Kiedy klauzula zmiany opłat i prowizji może naruszać ustawę?

Wyrok II CSKP 89/26 nie ogranicza się do problemu odsetek od prowizji. Sąd Najwyższy zakwestionował także sposób sformułowania postanowień pozwalających bankowi zmieniać opłaty i prowizje.

Przesłanki takich zmian muszą być dla konsumenta dostatecznie konkretne i możliwe do zweryfikowania. W badanej umowie nie spełniały tego standardu. SN zwrócił uwagę, że część okoliczności wskazanych przez bank zależała wyłącznie od jego woli, czego przykładem mogła być zmiana zakresu lub formy świadczonych usług. Konsument nie był więc w stanie oszacować rzeczywistej wartości zobowiązania ani zweryfikować, kiedy i w jakim zakresie opłaty mogą wzrosnąć.

Czy konsument musi udowodnić, że czuł się pokrzywdzony przez bank?

W sporach o sankcję kredytu darmowego pojawia się czasem argument, że skoro konsument przeczytał umowę, wykonywał ją przez wiele lat i nie zgłaszał zastrzeżeń, to późniejsze powołanie się na naruszenie obowiązków informacyjnych powinno być nieskuteczne.

W skardze kasacyjnej podniesiono jednak, że zastosowanie sankcji kredytu darmowego nie powinno zależeć od świadomości kredytobiorcy dotyczącej naruszenia, jego wpływu na decyzję o zawarciu umowy czy subiektywnego poczucia pokrzywdzenia. Jednocześnie sam SN wyraźnie wskazał, że dla zastosowania sankcji wystarczające jest wykazanie jednego z naruszeń wymienionych w art. 45 ust. 1 u.k.k. W praktyce ciężar analizy przesuwa się więc z subiektywnych odczuć kredytobiorcy na treść umowy i sposób wykonania ustawowych obowiązków przez kredytodawcę.

Nie oznacza to oczywiście, że każda nieścisłość w umowie automatycznie prowadzi do zastosowania sankcji kredytu darmowego. Trzeba ustalić, czy konkretne uchybienie należy do naruszeń objętych art. 45 ust. 1 u.k.k. oraz czy konsument skorzystał z przysługującego mu uprawnienia.

Prawnik w ciemnym garniturze analizujący otwartą księgę i robiący notatki piórem; obok widoczna złota waga sprawiedliwości.

Co konsument zwraca po odstąpieniu od umowy kredytu?

Sąd Najwyższy wypowiedział się również na temat prawa odstąpienia od umowy kredytu konsumenckiego. Zgodnie z art. 54 u.k.k. konsument zwraca kredytodawcy kwotę udostępnionego kredytu wraz z odsetkami należnymi za okres od wypłaty do spłaty.

Kluczowe jest jednak rozumienie pojęcia „udostępnionego kredytu”. Według SN należy je powiązać z całkowitą kwotą kredytu, czyli środkami faktycznie udostępnionymi konsumentowi. Nie ma podstaw do naliczania odsetek od kosztów kredytu nawet wtedy, gdy bank udzielił finansowania również na ich pokrycie.

W uzasadnieniu wskazano wprost, że w przypadku odstąpienia konsument nie zwraca jako udostępnionego kredytu środków przeznaczonych na opłatę przygotowawczą, prowizję czy ubezpieczenie, które nie zostały mu rzeczywiście udostępnione. Odsetki mogą być naliczane wyłącznie od całkowitej kwoty kredytu w takim właśnie znaczeniu. To kolejna konsekwencja podstawowego założenia przyjętego w wyroku: koszt kredytu i kapitał kredytu nie mogą być traktowane jako ta sama kategoria.

Co wyrok II CSKP 89/26 oznacza dla spraw o sankcję kredytu darmowego?

Wyrok Sądu Najwyższego z 8 lipca 2026 r. jest kolejnym ważnym elementem kształtującego się orzecznictwa dotyczącego sankcji kredytu darmowego. Jego znaczenie zwiększa fakt, że SN szeroko wykorzystał argumentację wynikającą z orzecznictwa TSUE, w szczególności z niedawnego wyroku C-744/24.

Dla trwających sporów szczególne znaczenie mogą mieć cztery kwestie: naliczanie odsetek od kredytowanej prowizji, sposób prezentowania kosztów w harmonogramie, nieprecyzyjne klauzule pozwalające bankowi zmieniać opłaty oraz informacje dotyczące odstąpienia od umowy.

Z perspektywy praktyki sądowej argumentacja SN jest bardzo istotna. Szczególnie mocno wybrzmiewa stanowisko, że bank nie może poprzez techniczne „skredytowanie” kosztu zmienić jego charakteru i następnie naliczać od tego kosztu odsetek.

Masz kredyt konsumencki z kredytowaną prowizją? Co warto zrobić?

Jeżeli w Twojej umowie kredytu konsumenckiego bank pobrał wysoką prowizję, sfinansował ją z kredytu albo naliczał od niej odsetki, warto dokładnie przeanalizować dokumentację. Znaczenie może mieć nie tylko sama prowizja. Należy również sprawdzić całkowitą kwotę kredytu, RRSO, całkowitą kwotę do zapłaty, harmonogram spłat, zasady zmiany opłat oraz informacje dotyczące odstąpienia od umowy.

Wyrok II CSKP 89/26 dostarcza konsumentom istotnych argumentów w sporach dotyczących sankcji kredytu darmowego, ale możliwość zastosowania SKD zawsze należy oceniać na podstawie konkretnej umowy.

Czy bank może naliczać odsetki od prowizji za udzielenie kredytu?

Zgodnie ze stanowiskiem przedstawionym przez Sąd Najwyższy w sprawie II CSKP 89/26 nie można naliczać odsetek od prowizji będącej elementem całkowitego kosztu kredytu. SN wskazał, że składniki kosztów kredytu nie mogą być naliczane od siebie.

Czy jedno naruszenie wystarczy do zastosowania sankcji kredytu darmowego?

Tak, o ile chodzi o naruszenie objęte art. 45 ust. 1 ustawy o kredycie konsumenckim i spełnione są pozostałe wymagania skorzystania z sankcji kredytu darmowego. Sąd Najwyższy wskazał, że nie trzeba wykazywać wszystkich możliwych naruszeń jednocześnie.

Czy skredytowana prowizja staje się częścią kapitału kredytu?

Zgodnie z argumentacją przyjętą przez SN sposób technicznego przepływu pieniędzy, np. przelanie prowizji na rachunek i jej późniejsze pobranie, nie zmienia kwalifikacji tej kwoty jako kosztu kredytu.

Spłacony kredyt konsumencki – czy bank może być Ci winny pieniądze?

Spłacony kredyt konsumencki – czy bank może być Ci winny pieniądze?

Spłacony kredyt konsumenckiego zazwyczaj kojarzy się z definitywnym zakończeniem relacji z bankiem. Kredyt został rozliczony, zobowiązanie wygasło, a umowa trafia do archiwum. Nie zawsze jednak oznacza to, że wszystkie pobrane przez bank kwoty były należne.

Jeżeli w umowie kredytu konsumenckiego wystąpiły określone naruszenia ustawy o kredycie konsumenckim, w pierwszej kolejności należy sprawdzić możliwość skorzystania z sankcji kredytu darmowego. Konsument ma na złożenie stosownego oświadczenia rok od wykonania umowy, co zgodnie z przeważającym orzecznictwem oznacza rok od całkowitej spłaty kredytu. Co jednak w sytuacji, gdy kredyt został spłacony dawniej i termin na skorzystanie z sankcji kredytu darmowego już upłynął? To nie musi oznaczać końca możliwości dochodzenia roszczeń wobec banku.

Szczególne znaczenie ma tutaj wyrok Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej w sprawie C-744/24, dotyczący naliczania odsetek od skredytowanych kosztów kredytu. Jeżeli bank pobierał odsetki nie tylko od środków faktycznie oddanych do dyspozycji konsumenta, ale również od skredytowanej prowizji, składki ubezpieczeniowej lub innych kosztów, konsument może dochodzić zwrotu takich odsetek także niezależnie od sankcji kredytu darmowego.

Spłacony kredyt konsumencki a sankcja kredytu darmowego

Sankcja kredytu darmowego została uregulowana w art. 45 ustawy o kredycie konsumenckim. Jeżeli kredytodawca naruszył określone obowiązki wynikające z ustawy, konsument może po zastosowaniu sankcji kredytu darmowego zwrócić kredyt bez odsetek i innych kosztów należnych kredytodawcy.

Dlatego w przypadku spłaconego kredytu konsumenckiego pierwszym krokiem powinna być analiza umowy pod kątem występowania naruszeń mogących uzasadniać zastosowanie sankcji kredytu darmowego.

Istotny jest jednak termin. Ustawa przewiduje, że uprawnienie to wygasa po upływie roku od dnia wykonania umowy. Zgodnie z przeważającym orzecznictwem przez wykonanie umowy należy rozumieć spełnienie wszystkich świadczeń wynikających z umowy przez obie strony. W praktyce najczęściej będzie to moment całkowitej spłaty kredytu. Jeżeli zatem od spłaty kredytu konsumenckiego nie upłynął jeszcze rok, warto w pierwszej kolejności zweryfikować, czy istnieją podstawy do zastosowania sankcji kredytu darmowego.

Młotek sędziowski i złota waga sprawiedliwości na tle regałów z grubymi księgami prawniczymi; po lewej ręka prawnika pisząca piórem.

Minął rok od spłaty kredytu konsumenckiego – czy nadal można żądać pieniędzy od banku?

Upływ rocznego terminu na skorzystanie z sankcji kredytu darmowego nie oznacza automatycznie, że konsument nie może już wystąpić przeciwko bankowi z żadnym roszczeniem. Trzeba bowiem rozróżnić sankcję kredytu darmowego od roszczenia o zwrot odsetek pobranych od kosztów kredytu. Są to dwie odrębne kwestie.

Jeżeli termin na skorzystanie z sankcji kredytu darmowego już upłynął, ale bank przez okres obowiązywania umowy naliczał oprocentowanie od skredytowanych kosztów kredytu, konsument może dochodzić zwrotu odsetek pobranych od tych kwot. Może chodzić między innymi o odsetki naliczone od:

  • prowizji,
  • składki ubezpieczeniowej,
  • opłaty przygotowawczej,
  • innych kosztów okołokredytowych.

Oznacza to, że nawet kredyt spłacony ponad rok temu warto przeanalizować. Brak możliwości skorzystania z sankcji kredytu darmowego ze względu na upływ terminu nie przesądza bowiem o braku innych roszczeń wobec banku.

Odsetki od kosztów kredytu – na czym polega problem?

W wielu umowach kredytów konsumenckich bank finansował nie tylko kwotę, którą konsument chciał otrzymać, ale również koszty związane z zawarciem umowy.

Przykładowo konsument otrzymywał do dyspozycji 60 000 zł, natomiast bank finansował dodatkowo 10 000 zł prowizji lub innych kosztów. Następnie oprocentowanie było naliczane od kwoty 70 000 zł. W rezultacie konsument płacił nie tylko sam koszt w wysokości 10 000 zł, ale również odsetki naliczane od kosztów kredytu przez cały okres kredytowania.

Przy kilkuletnim okresie spłaty oraz wysokiej prowizji lub składce ubezpieczeniowej suma takich odsetek może być znacząca.

Prawnik w ciemnym garniturze analizujący otwartą księgę i robiący notatki piórem; obok widoczna złota waga sprawiedliwości.

Co zmienił wyrok TSUE C-744/24?

Istotne znaczenie dla kredytobiorców ma wyrok Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej w sprawie C-744/24.

Stan faktyczny tej sprawy dotyczył składki ubezpieczeniowej finansowanej w ramach kredytu. TSUE wypowiedział się jednak szerzej – w odniesieniu do kosztów związanych z kredytem. Trybunał wskazał, że kwoty przeznaczone na pokrycie kosztów związanych z kredytem nie powinny być traktowane w taki sam sposób jak kapitał rzeczywiście udostępniony kredytobiorcy.

Ma to znaczenie nie tylko dla składek ubezpieczeniowych. W zależności od konstrukcji konkretnej umowy problem może dotyczyć również prowizji oraz innych kosztów okołokredytowych, od których bank naliczał oprocentowanie.

Sankcja kredytu darmowego czy zwrot odsetek od kosztów – czego możesz dochodzić?

Kluczowe znaczenie ma przede wszystkim to, kiedy kredyt został całkowicie spłacony oraz jakie nieprawidłowości występują w umowie.

Jeżeli od wykonania umowy kredytu nie upłynął jeszcze rok, a analiza dokumentów wykazuje naruszenia objęte art. 45 ustawy o kredycie konsumenckim, w pierwszej kolejności należy rozważyć skorzystanie z sankcji kredytu darmowego. Jej skutki są dla konsumenta znacznie szersze – przy spełnieniu ustawowych przesłanek kredyt zostaje rozliczony bez odsetek i innych kosztów należnych kredytodawcy.

Jeżeli natomiast od całkowitej spłaty kredytu minął już ponad rok i termin na skorzystanie z sankcji kredytu darmowego upłynął, nadal warto sprawdzić, czy bank naliczał odsetki od prowizji, składki ubezpieczeniowej lub innych kosztów kredytu. W takim przypadku przedmiotem roszczenia może być zwrot odsetek naliczonych od skredytowanych kosztów kredytu.

Prawnik w ciemnym garniturze analizujący otwartą księgę i robiący notatki piórem; obok widoczna złota waga sprawiedliwości.

Ile pieniędzy można odzyskać?

Nie ma jednej kwoty właściwej dla wszystkich kredytobiorców. Wysokość potencjalnego roszczenia zależy m.in. od wartości skredytowanych kosztów, oprocentowania, długości okresu kredytowania oraz sposobu spłaty zobowiązania. Im wyższa była prowizja, składka ubezpieczeniowa lub inne skredytowane koszty i im dłuższy był okres kredytowania, tym większa mogła być suma pobranych od nich odsetek.

Dokładną wartość roszczenia można ustalić dopiero po analizie konkretnej umowy i rozliczeń z bankiem.

Spłaciłeś kredyt konsumencki kilka lat temu? Warto sprawdzić umowę

To, że kredyt konsumencki został spłacony, nie oznacza, że dokumenty nie mają już znaczenia. Jeżeli od całkowitej spłaty nie minął rok, warto przede wszystkim sprawdzić możliwość zastosowania sankcji kredytu darmowego.

Jeżeli natomiast roczny termin już upłynął, nadal warto zweryfikować, czy bank pobierał odsetki od kosztów związanych z kredytem. W takim przypadku możliwe może być wystąpienie z odrębnym roszczeniem o ich zwrot. Każda sytuacja wymaga indywidualnej analizy – zarówno pod kątem konstrukcji umowy, jak i podstawy prawnej oraz terminu dochodzenia konkretnego roszczenia.

Podsumowanie – spłata kredytu konsumenckiego nie zawsze kończy sprawę

Całkowita spłata kredytu konsumenckiego nie musi oznaczać końca możliwości dochodzenia swoich praw wobec banku.

Jeżeli w umowie kredytu konsumenckiego występują naruszenia ustawy o kredycie konsumenckim, w pierwszej kolejności warto zbadać możliwość skorzystania z sankcji kredytu darmowego. Na skorzystanie z tego uprawnienia konsument ma rok od wykonania umowy, co zgodnie z przeważającym orzecznictwem należy wiązać z całkowitą spłatą kredytu.

Jeżeli jednak od spłaty minął już ponad rok, nie oznacza to automatycznie końca roszczeń.  Bank może być zobowiązany do zwrotu odsetek pobranych od prowizji, składki ubezpieczeniowej lub innych kosztów okołokredytowych.

Spłaciłem kredyt konsumencki mniej niż rok temu - co powinienem sprawdzić?

W pierwszej kolejności warto przeanalizować umowę pod kątem naruszeń mogących uzasadniać zastosowanie sankcji kredytu darmowego. Termin na skorzystanie z sankcji kredytu darmowego wynosi rok od wykonania umowy.

Minął ponad rok od spłaty kredytu konsumenckiego - czy już za późno?

Upływ roku może oznaczać wygaśnięcie uprawnienia do skorzystania z sankcji kredytu darmowego. Nie oznacza jednak automatycznie braku innych roszczeń. Jeżeli bank pobierał odsetki od skredytowanych kosztów, warto sprawdzić możliwość żądania ich zwrotu.

Czy wyrok C-744/24 dotyczył prowizji?

Stan faktyczny sprawy rozpatrywanej przez TSUE dotyczył składki ubezpieczeniowej. Trybunał wypowiedział się jednak szerzej w kwestii kosztów związanych z kredytem, dlatego znaczenie wyroku nie ogranicza się wyłącznie do ubezpieczenia.

Wyrok TSUE C-744/24 – co oznacza dla osób, które dawno spłaciły kredyt?

Wyrok TSUE C-744/24 – co oznacza dla osób, które dawno spłaciły kredyt?

Wiele osób, które spłaciły kredyt gotówkowy kilka lat temu, jest przekonanych, że ich sprawa definitywnie się zakończyła. Tymczasem wyrok Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej z 23 kwietnia 2026 r. w sprawie C-744/24 sprawił, że tysiące kredytobiorców ponownie zaczęło analizować swoje umowy kredytowe.

Czy całkowita spłata kredytu oznacza utratę możliwości dochodzenia roszczeń wobec banku? Niekoniecznie. W wielu przypadkach zakończenie umowy nie zamyka drogi do dochodzenia zwrotu nienależnie pobranych świadczeń.  

Czego dotyczył wyrok TSUE C-744/24?

Sprawa rozpoznawana przez Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej dotyczyła umowy kredytu konsumenckiego, w której część finansowanej kwoty została przeznaczona na zapłatę składki ubezpieczeniowej. Ubezpieczenie zostało określone w umowie jako dobrowolne, jednak bank naliczał odsetki zarówno od kwoty faktycznie oddanej do dyspozycji kredytobiorcy, jak i od kwoty przeznaczonej na pokrycie składki.

TSUE uznał, że bank nie może naliczać odsetek od środków przeznaczonych na pokrycie kosztów związanych z kredytem, jeżeli kwoty te nie zostały faktycznie wypłacone konsumentowi.

Młotek sędziowski i złota waga sprawiedliwości na tle regałów z grubymi księgami prawniczymi; po lewej ręka prawnika pisząca piórem.

Jakie znaczenie ma wyrok TSUE C-744/24 dla innych kosztów kredytu?

Oznacza to, że do całkowitej kwoty kredytu nie powinny być zaliczane kwoty przeznaczone na zapłatę kosztów wynikających z umowy, takich jak prowizja, składka ubezpieczeniowa oraz inne opłaty, które konsument jest zobowiązany ponieść. Oprocentowanie kredytu może być natomiast naliczane od środków rzeczywiście oddanych do dyspozycji kredytobiorcy.

Chociaż stan faktyczny sprawy C-744/24 dotyczył składki ubezpieczeniowej, wnioski wynikające z wyroku mają szerszy charakter. TSUE odniósł się bowiem nie tylko do kosztów ubezpieczenia, lecz do wszystkich kwot przeznaczonych na pokrycie kosztów związanych z kredytem, które nie zostały faktycznie wypłacone konsumentowi. W zależności od konstrukcji konkretnej umowy może więc chodzić również o prowizję, opłatę przygotowawczą albo inne koszty okołokredytowe finansowane przez bank.

Czy wyrok dotyczy także spłaconych kredytów?

Wyrok TSUE C-744/24 może mieć znaczenie również dla osób, które całkowicie spłaciły swój kredyt gotówkowy. Zakończenie umowy nie oznacza automatycznie, że bank prawidłowo naliczył i pobrał wszystkie należności.

Jeżeli bank pobierał odsetki od składki ubezpieczeniowej, prowizji lub innych kosztów okołokredytowych, które nie zostały faktycznie przekazane kredytobiorcy, warto przeanalizować umowę oraz historię spłat.

Prawnik w ciemnym garniturze analizujący otwartą księgę i robiący notatki piórem; obok widoczna złota waga sprawiedliwości.

Czy po spłacie kredytu nadal można skorzystać z sankcji kredytu darmowego?

To zagadnienie często budzi wątpliwości. Sankcja kredytu darmowego została uregulowana w art. 45 ustawy o kredycie konsumenckim. Zgodnie z tym przepisem konsument może złożyć oświadczenie o skorzystaniu z sankcji kredytu darmowego w terminie roku od dnia wykonania umowy.

W przeważającym orzecznictwie przyjmuje się, że przez wykonanie umowy kredytu należy rozumieć jej całkowite rozliczenie, a więc najczęściej dzień spłaty ostatniej raty kredytu. Oznacza to, że konsument co do zasady ma rok od całkowitej spłaty zobowiązania na złożenie oświadczenia o skorzystaniu z sankcji kredytu darmowego.

Jeżeli od spłaty kredytu upłynął już ponad rok, możliwość skorzystania z sankcji kredytu darmowego może być wyłączona z uwagi na upływ ustawowego terminu. Nie oznacza to jednak, że konsument automatycznie traci możliwość dochodzenia wobec banku innych roszczeń.

Jakie roszczenia przysługują po upływie terminu na sankcję kredytu darmowego?

Wyrok TSUE w sprawie C-744/24 zwrócił uwagę na odrębny problem – pobieranie przez bank odsetek od kwot przeznaczonych na pokrycie kosztów związanych z kredytem, które nie zostały faktycznie oddane do dyspozycji kredytobiorcy. Dotyczy to nie tylko składki ubezpieczeniowej, która była przedmiotem sprawy rozpoznawanej przez Trybunał, lecz również innych kosztów okołokredytowych, takich jak prowizja czy opłata przygotowawcza.

Dlatego także po upływie terminu na skorzystanie z sankcji kredytu darmowego konsument może rozważyć wystąpienie do banku z roszczeniem o zwrot odsetek naliczonych i pobranych od prowizji, składki ubezpieczeniowej lub innych kosztów kredytu. Takie żądanie ma jednak inną podstawę prawną niż sankcja kredytu darmowego.

Prawnik w ciemnym garniturze analizujący otwartą księgę i robiący notatki piórem; obok widoczna złota waga sprawiedliwości.

Dlaczego warto przeanalizować także dawno zakończoną umowę kredytu konsumenckiego?

Przez wiele lat osoby, które spłaciły kredyt, często wychodziły z założenia, że nie mają już żadnych praw wobec banku. Wyrok TSUE C-744/24 pokazuje jednak, że wykonanie umowy i upływ rocznego terminu na skorzystanie z sankcji kredytu darmowego, nie zawsze oznacza definitywne zakończenie wszystkich możliwych roszczeń.

Jeżeli bank naliczał odsetki od prowizji lub innych kosztów kredytu, warto sprawdzić, czy sposób skonstruowania umowy był zgodny z przepisami krajowymi oraz prawem Unii Europejskiej. Analiza dokumentów pozwala ustalić, czy w konkretnej sprawie istnieją podstawy do dochodzenia zwrotu nienależnie pobranych świadczeń lub innych roszczeń wobec banku.

Jakie znaczenia ma Wyrok TSUE C-744/24?

Wyrok TSUE C-744/24 ma znaczenie nie tylko dla osób, które nadal spłacają kredyt. Również kredytobiorcy, którzy zakończyli spłatę wiele lat temu, mogą mieć podstawy do ponownego przeanalizowania swojej umowy.

Sam fakt całkowitej spłaty kredytu ponad rok temu nie przekreśla możliwości dochodzenia roszczeń. Kluczowe znaczenie ma jednak treść umowy, sposób naliczania odsetek oraz indywidualna ocena prawna konkretnej sprawy.

Czy wyrok TSUE C-744/24 dotyczy wyłącznie składki ubezpieczeniowej?

Nie. Chociaż stan faktyczny sprawy dotyczył składki ubezpieczeniowej, Trybunał odniósł się szerzej do kosztów związanych z kredytem. Z uzasadnienia wyroku wynika, że oprocentowaniem nie powinny być obejmowane kwoty przeznaczone na pokrycie kosztów kredytu, które nie zostały faktycznie oddane do dyspozycji konsumenta.

Jak sprawdzić, czy mój kredyt obejmował skredytowane koszty?

Najlepiej porównać kwotę faktycznie wypłaconą z całkowitą kwotą kredytu wskazaną w umowie. Jeżeli bank doliczył prowizję lub inne koszty do kwoty kredytu i naliczał od nich odsetki konsument może skorzystać z sankcji kredytu darmowego lub świadczenia nienależnego. 

Minął rok od spłaty kredytu – czy to koniec drogi do odzyskania pieniędzy od banku?

Minął rok od spłaty kredytu – czy to koniec drogi do odzyskania pieniędzy od banku?

Minął rok od spłaty kredytu i zastanawiasz się, czy utraciłeś możliwość dochodzenia roszczeń wobec banku? Niekoniecznie. Nawet jeśli upłynął roczny termin na złożenie oświadczenia o skorzystaniu z sankcji kredytu darmowego (SKD), w wielu przypadkach nadal możesz domagać się zwrotu odsetek naliczonych od skredytowanych kosztów kredytu. To efekt przełomowego wyroku TSUE w sprawie C-744/24, który może mieć znaczenie dla tysięcy spłaconych kredytów konsumenckich. 

Czy po upływie roku od spłaty kredytu można jeszcze dochodzić roszczeń?

Przez wiele lat odpowiedź wydawała się prosta. Zgodnie z art. 45 ustawy o kredycie konsumenckim, konsument może złożyć oświadczenie o skorzystaniu z sankcji kredytu darmowego najpóźniej w terminie roku od wykonania umowy, czyli zgodnie z przeważającym orzecznictwem od dnia całkowitej spłaty kredytu. Po upływie tego terminu możliwość zastosowania sankcji kredytu darmowego wygasa. Nie oznacza to jednak, że wygasają wszystkie roszczenia wobec banku.

Przełomowe znaczenie ma wyrok TSUE w sprawie C-744/24, który dotyczył praktyki powszechnie stosowanej przez banki – naliczania odsetek nie tylko od środków faktycznie wypłaconych konsumentowi, ale również od prowizji i innych kosztów kredytu finansowanych z kredytu. Trybunał uznał, że koszty kredytu, które nie zostały oddane do dyspozycji konsumenta, nie mogą stanowić podstawy naliczania odsetek. 

To oznacza, że nawet jeśli termin na skorzystanie z sankcji kredytu darmowego już minął, kredytobiorca może nadal posiadać odrębne roszczenie o zwrot nienależnie pobranych odsetek.

Młotek sędziowski i złota waga sprawiedliwości na tle regałów z grubymi księgami prawniczymi; po lewej ręka prawnika pisząca piórem.

Wyrok TSUE C-744/24 – co zmienił dla kredytobiorców?

W praktyce wiele banków stosowało podobny mechanizm przy udzielaniu kredytów gotówkowych. Do kwoty pożyczanych pieniędzy doliczano prowizję lub inne koszty związane z zawarciem umowy kredytu konsumenckiego, a następnie od całej tej kwoty naliczano odsetki.

Posłużmy się przykładem. Klient chce pożyczyć 80 000 zł. Bank pobiera 12 000 zł prowizji, ale zamiast zażądać jej jednorazowej zapłaty, finansuje ją z kredytu. W efekcie w umowie pojawia się kwota kredytu 92 000 zł, choć na konto klienta trafia jedynie 80 000 zł.

Oznacza to, że przez cały okres spłaty kredytobiorca płaci odsetki nie tylko od pieniędzy, które rzeczywiście otrzymał, ale również od 12 000 zł prowizji, która nigdy nie została mu wypłacona. Innymi słowy – bank pobiera wynagrodzenie za udostępnienie środków, których w rzeczywistości klient nie miał do swojej dyspozycji.

Właśnie taki sposób rozliczania kredytów był przedmiotem analizy Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej w sprawie C-744/24. TSUE wskazał, że „całkowita kwota kredytu” obejmuje wyłącznie środki faktycznie oddane do dyspozycji konsumenta. Jeżeli prowizja lub inne koszty zostały zatrzymane przez bank, nie stanowią one kapitału udostępnionego kredytobiorcy. W konsekwencji naliczanie odsetek od takich kwot może być niezgodne z przepisami prawa unijnego.

Ta interpretacja ma istotne znaczenie dla osób, które spłaciły kredyt konsumencki. Nawet jeśli minął już termin na skorzystanie z sankcji kredytu darmowego, mogą one nadal dochodzić zwrotu odsetek zapłaconych od skredytowanych kosztów kredytu, jeżeli bank naliczał je od kwot, które nigdy nie zostały im faktycznie wypłacone.

Czy brak możliwości skorzystania z sankcji kredytu darmowego oznacza utratę prawa do pieniędzy?

Nie. Roszczenie o zwrot odsetek to odrębna podstawa prawna. To jedna z najważniejszych konsekwencji wyroku TSUE, o której wielu kredytobiorców nadal nie wie. Sankcja kredytu darmowego jest szczególnym uprawnieniem przewidzianym w ustawie o kredycie konsumenckim. Jeżeli jednak termin na złożenie oświadczenia o skorzystaniu z sankcji kredytu darmowego już minął, nie oznacza to automatycznie, że bank może zatrzymać wszystkie nienależnie pobrane świadczenia.

Jeżeli bank pobierał odsetki od prowizji, składki ubezpieczeniowej lub innych skredytowanych kosztów, które zgodnie z wykładnią TSUE nie powinny stanowić podstawy oprocentowania, konsument może dochodzić ich zwrotu na zasadach ogólnych prawa cywilnego jako świadczenia nienależnego. Innymi słowy: sankcja kredytu darmowego może być już niedostępna, ale roszczenie o zwrot nienależnie pobranych odsetek może nadal istnieć. 

Każda sprawa wymaga jednak indywidualnej analizy, ponieważ znaczenie mają zarówno treść umowy, jak i sposób rozliczenia kredytu oraz terminy przedawnienia poszczególnych roszczeń.

Prawnik w ciemnym garniturze analizujący otwartą księgę i robiący notatki piórem; obok widoczna złota waga sprawiedliwości.

Jak sprawdzić, czy bank naliczał odsetki od kosztów kredytu?

Najczęściej nie wynika to wprost z jednego zapisu umowy. Konieczna jest analiza kilku dokumentów.

Szczególną uwagę należy zwrócić na:

  • kwotę rzeczywiście wypłaconą kredytobiorcy, 
  • wysokość prowizji, 
  • informacje dotyczące finansowania prowizji, 
  • harmonogram spłat, 
  • sposób obliczenia odsetek, 
  • całkowitą kwotę kredytu wskazaną w umowie. 

Jeżeli kwota kredytu jest wyższa od środków, które faktycznie trafiły na rachunek klienta, istnieje duże prawdopodobieństwo, że bank skredytował koszty kredytu i naliczał od nich odsetki. W praktyce właśnie takie umowy są obecnie przedmiotem szczegółowych analiz po wyroku TSUE C-744/24.

Czy warto analizować kredyt spłacony kilka lat temu?

Tak. Wiele osób po całkowitej spłacie kredytu zakłada, że wszelkie rozliczenia z bankiem zostały definitywnie zakończone. Tymczasem dopiero najnowsze orzecznictwo Trybunału Sprawiedliwości UE jednoznacznie zakwestionowało praktykę naliczania odsetek od skredytowanych kosztów kredytu. 

Dlatego nawet osoby, które: spłaciły kredyt, nie zdążyły skorzystać z sankcji kredytu darmowego, uznały swoją sprawę za zamkniętą, powinny zweryfikować dokumentację kredytową.

Profesjonalna analiza pozwala ustalić, czy bank pobierał odsetki od kwot, które nigdy nie zostały oddane do dyspozycji kredytobiorcy oraz jaka może być wartość potencjalnego roszczenia.

Prawnik w ciemnym garniturze analizujący otwartą księgę i robiący notatki piórem; obok widoczna złota waga sprawiedliwości.

Podsumowanie – rok od spłaty kredytu nie zawsze zamyka drogę do odzyskania pieniędzy

Upływ rocznego terminu na skorzystanie z sankcji kredytu darmowego nie oznacza automatycznie, że kredytobiorca traci możliwość dochodzenia jakichkolwiek roszczeń wobec banku. Wyrok TSUE z 23 kwietnia 2026 r. w sprawie C-744/24 otworzył nową perspektywę dla osób, którym bank naliczał odsetki od prowizji, składek ubezpieczeniowych lub innych skredytowanych kosztów kredytu. 

Jeżeli spłaciłeś kredyt i uważasz, że sprawa jest już zamknięta, warto jeszcze raz przeanalizować swoją umowę. Może się okazać, że mimo utraty możliwości skorzystania z sankcji kredytu darmowego nadal przysługuje Ci roszczenie o zwrot części nienależnie pobranych kosztów.

Czy po roku od spłaty kredytu mogę jeszcze skorzystać z sankcji kredytu darmowego?

Co do zasady nie. Oświadczenie o skorzystaniu z sankcji kredytu darmowego należy złożyć w terminie roku od wykonania umowy kredytu.

Czy po upływie tego terminu mogę dochodzić zwrotu odsetek od skredytowanych kosztów?

Tak, w wielu przypadkach jest to możliwe. Roszczenie o zwrot nienależnie pobranych odsetek należy oceniać niezależnie od terminu przewidzianego dla sankcji kredytu darmowego i wymaga indywidualnej analizy.

Odsetki od skredytowanych kosztów kredytu – co to jest i jak je rozpoznać w umowie?

Odsetki od skredytowanych kosztów kredytu – co to jest i jak je rozpoznać w umowie?

Odsetki od skredytowanych kosztów kredytu to jeden z elementów umowy kredytu konsumenckiego, który może znacząco zwiększyć całkowity koszt zobowiązania. Wielu kredytobiorców nie zdaje sobie sprawy, że bank nalicza odsetki nie tylko od wypłaconego kapitału, ale również od prowizji lub innych kosztów doliczonych do kwoty kredytu. W kontekście sankcji kredytu darmowego (SKD) kwestia ta odgrywa szczególnie istotną rolę, ponieważ nieprawidłowe finansowanie kosztów kredytu może stanowić podstawę do kwestionowania umowy. Jak rozpoznać takie zapisy i dlaczego warto je zweryfikować?

Czym są odsetki od skredytowanych kosztów kredytu?

Odsetki od skredytowanych kosztów kredytu powstają wtedy, gdy bank dolicza koszty związane z udzieleniem kredytu – najczęściej prowizję lub składkę ubezpieczeniową – do kwoty finansowania, a następnie nalicza od nich odsetki przez cały okres spłaty.

W praktyce oznacza to, że kredytobiorca spłaca nie tylko samą prowizję, ale również odsetki od tej prowizji. Z ekonomicznego punktu widzenia koszt kredytu zostaje więc dodatkowo powiększony.

Przykład

Klient zawiera umowę kredytu gotówkowego na kwotę 50 000 zł. Bank pobiera prowizję w wysokości 8 000 zł i dolicza ją do kredytu, w efekcie czego łączna kwota kredytu wynosi 58 000 zł, a odsetki naliczane są od całej tej kwoty.

W praktyce oznacza to, że kredytobiorca płaci nie tylko samą prowizję w wysokości 8 000 zł, ale również odsetki od tej kwoty przez cały okres kredytowania. Takie rozwiązanie powoduje istotny wzrost całkowitego kosztu kredytu.

Młotek sędziowski i złota waga sprawiedliwości na tle regałów z grubymi księgami prawniczymi; po lewej ręka prawnika pisząca piórem.

Dlaczego odsetki od skredytowanych kosztów kredytu budzą wątpliwości?

Od kilku lat kwestia kredytowania kosztów kredytu znajduje się w centrum sporów pomiędzy konsumentami a bankami. Powodem są przepisy ustawy o kredycie konsumenckim oraz sposób interpretacji pojęcia całkowitej kwoty kredytu.

Zgodnie z ustawą całkowita kwota kredytu oznacza środki oddane do dyspozycji konsumenta. Prowizja czy inne opłaty nie trafiają jednak do klienta – stanowią wynagrodzenie banku.

W praktyce część banków:

  • dolicza prowizję do kwoty kredytu, 
  • nalicza od niej odsetki. 

To właśnie taki sposób konstruowania umów stał się przedmiotem licznych postępowań sądowych.

Czy odsetki od skredytowanych kosztów kredytu mogą mieć znaczenie dla sankcji kredytu darmowego?

Tak, pod warunkiem, że konstrukcja umowy kredytu konsumenckiego narusza przepisy ustawy o kredycie konsumenckim. Sankcja kredytu darmowego została uregulowana w art. 45 ustawy o kredycie konsumenckim i może znaleźć zastosowanie w przypadku naruszenia przez kredytodawcę obowiązków wynikających z tej ustawy.

Jednym z zagadnień analizowanych w sprawach dotyczących sankcji kredytu darmowego jest prawidłowe określenie:

  • całkowitej kwoty kredytu, 
  • całkowitego kosztu kredytu, 
  • rzeczywistej rocznej stopy oprocentowania (RRSO), 
  • wysokości odsetek naliczanych od finansowanej kwoty. 

Jeżeli bank błędnie zakwalifikował prowizję jako element kapitału kredytu albo w nieprawidłowy sposób wyliczył parametry kredytu, może dojść do naruszenia obowiązków informacyjnych wobec konsumenta.

Prawnik w ciemnym garniturze analizujący otwartą księgę i robiący notatki piórem; obok widoczna złota waga sprawiedliwości.

Jak rozpoznać w umowie odsetki od skredytowanych kosztów kredytu?

Rozpoznanie odsetek od skredytowanych kosztów kredytu nie jest zawsze oczywiste. Banki często posługują się pojęciami, które dla przeciętnego konsumenta są trudne do zinterpretowania.

Szczególną uwagę warto zwrócić na następujące elementy umowy:

  • wysokość kwoty wypłaconej klientowi, 
  • wysokość całkowitej kwoty kredytu, 
  • wartość prowizji, 
  • informację o kredytowaniu prowizji, 
  • harmonogram spłat, 
  • sposób naliczania odsetek. 

Najprostszym sygnałem jest sytuacja, w której klient otrzymał na rachunek przykładowo 70 000 zł, natomiast umowa wskazuje kwotę kredytu 82 000 zł. Różnica bardzo często wynika właśnie z doliczenia prowizji lub innych kosztów do kapitału, od którego następnie bank nalicza odsetki.

Jakie znaczenie ma orzecznictwo sądów?

Problematyka odsetek od skredytowanych kosztów kredytu jest przedmiotem licznych sporów sądowych. Sądy analizują przede wszystkim zgodność konstrukcji umowy z przepisami ustawy o kredycie konsumenckim oraz z celem dyrektywy 2008/48/WE dotyczącej umów o kredyt konsumencki.

Istotnym wydarzeniem dla kredytobiorców okazał się również wyrok Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej z 23 kwietnia 2026 r. w sprawie C-744/24. TSUE wskazał, że pojęcie całkowitej kwoty kredytu obejmuje wyłącznie środki rzeczywiście oddane do dyspozycji konsumenta. Oznacza to, że prowizje, składki ubezpieczeniowe oraz inne koszty stanowiące wynagrodzenie kredytodawcy nie powinny być traktowane jako kapitał kredytu, od którego naliczane są odsetki.

Orzeczenie wzmacnia ochronę konsumentów i potwierdza, że praktyka polegająca na finansowaniu kosztów kredytu oraz naliczaniu od nich odsetek może prowadzić do naruszenia obowiązków wynikających z dyrektywy 2008/48/WE oraz ustawy o kredycie konsumenckim. W konsekwencji wyrok ten może mieć istotne znaczenie dla spraw dotyczących sankcji kredytu darmowego, zwłaszcza gdy błędne określenie całkowitej kwoty kredytu wpływa na wysokość RRSO lub zakres informacji przekazywanych konsumentowi. Nie oznacza to jednak, że każda umowa zawierająca skredytowaną prowizję automatycznie podlega sankcji kredytu darmowego – każda sprawa wymaga indywidualnej analizy i oceny wszystkich okoliczności konkretnej umowy.

Coraz częściej zarówno sądy krajowe, jak i TSUE podkreślają, że konsument powinien otrzymać pełną, rzetelną i przejrzystą informację o rzeczywistych kosztach zobowiązania. Jeżeli sposób obliczenia całkowitej kwoty kredytu prowadzi do zniekształcenia informacji przekazywanych klientowi, może to mieć wpływ na ocenę zgodności umowy z prawem.

Prawnik w ciemnym garniturze analizujący otwartą księgę i robiący notatki piórem; obok widoczna złota waga sprawiedliwości.

Podsumowanie – dlaczego warto przeanalizować umowę kredytową?

Odsetki od skredytowanych kosztów kredytu mogą znacząco zwiększyć całkowity koszt zobowiązania. W wielu przypadkach konsumenci nie mają świadomości, że spłacają odsetki nie tylko od otrzymanego kapitału, ale również od prowizji lub innych kosztów doliczonych przez bank do kredytu.

Najnowsze orzecznictwo TSUE dodatkowo wzmacnia argumentację przemawiającą za koniecznością prawidłowego określania całkowitej kwoty kredytu i transparentnego informowania konsumentów o rzeczywistych kosztach zobowiązania. W kontekście sankcji kredytu darmowego prawidłowe ustalenie, czy umowa została sporządzona zgodnie z ustawą o kredycie konsumenckim oraz standardami wynikającymi z prawa unijnego, ma kluczowe znaczenie.

Jeżeli masz wątpliwości dotyczące swojej umowy kredytowej, warto zlecić jej profesjonalną analizę. Pozwoli ona ocenić, czy konstrukcja kredytu odpowiada obowiązującym przepisom oraz aktualnemu orzecznictwu, a także czy istnieją podstawy do dochodzenia swoich praw wobec banku.

Czy naliczanie odsetek od prowizji jest zgodne z prawem?

To zależy od konstrukcji konkretnej umowy kredytu konsumenckiego oraz sposobu określenia całkowitej kwoty kredytu. Po wyroku TSUE w sprawie C-744/24 szczególnego znaczenia nabiera ocena, czy prowizja została potraktowana jako część kapitału kredytu oraz czy bank prawidłowo wypełnił obowiązki informacyjne wobec konsumenta. Każdy przypadek wymaga indywidualnej analizy.

Czy odsetki od skredytowanych kosztów mogą być podstawą sankcji kredytu darmowego?

Mogą stanowić jeden z elementów analizowanych przy ocenie zgodności umowy z ustawą o kredycie konsumenckim.